Στη νέα ταινία της σειράς των X-Men: Days of future past, η οποία είναι η
δεύτερη ακριβότερη παραγωγή στην ιστορία της 20th Century Fox (μετά το
Avatar), συναντώνται ξανά κάποια από τα πλέον διάσημα και εμπορικά
ονόματα του σύγχρονου κινηματογράφου (Χιου Τζάκμαν, Τζένιφερ Λόρενς,
Χάλε Μπέρι, Ιαν Μακ Κέλεν, Ελεν Πέιτζ, Πάτρικ Στιούαρτ). Ποιος από όλους
κλέβει την παράσταση κατά την παγκόσμια περιοδεία που γίνεται για το
promo της ταινίας; Κανείς από αυτούς.
Ο μεγάλος σταρ, το πρόσωπο που ξεσηκώνει τους φαν σε κάθε εμφάνιση του καστ, είναι ο πρωτοεμφανιζόμενος στο X-Men, Πίτερ Ντίνκλετζ. Ή αλλιώς Τύριον Λάνιστερ...
Ο βραβευμένος με Εμμυ ηθοποιός -για την πρώτη σεζόν του «Game of thrones»- προκάλεσε ντελίριο ενθουσιασμού κατά την περιοδεία του καστ στη Σιγκαπούρη, κι ας είχε δίπλα του τον μέγα σταρ των X-Men, Χιου Τζάκμαν. Στο τελευταίο επεισόδιο του «Game of thrones» (το φινάλε του οποίου ήταν εξ ολοκλήρου στηριγμένο πάνω του) είπε την ατάκα: «Σε όλη μου τη ζωή κατηγορούμαι γιατί είμαι νάνος». Εχει δίκιο, αν μιλήσουμε για τον συναρπαστικό και πλασματικό κόσμο των Επτά Βασιλείων της σειράς φαινόμενο. Στην πραγματική ζωή, όμως, ο Ντίνκλετζ, όχι απλώς δεν χρειάζεται να «απολογηθεί», αλλά έχει καταφέρει να κάνει όλο τον κόσμο να αδιαφορεί παγερά για το ύψος του...
Γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1969 στο Νιου Τζέρσεϊ. Τόσο οι γονείς του (ο ασφαλιστής πατέρας και η καθηγήτρια μουσικής μητέρα), όσο και ο μεγάλος αδερφός του, έχουν κανονικό ύψος. Ο ίδιος γεννήθηκε με μια πάθηση που λέγεται «αχονδροπλασία», η οποία επιτρέπει την κανονική ανάπτυξη του σώματος, όμως δεν αναπτύσσονται σωστά τα κόκκαλα στα χέρια και στα πόδια.
Σπούδασε υποκριτική στο Κολέγιο του Μπένιγκτον και το 1995 έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο, με την ταινία «Living in Oblivion» στο ρόλο ενός πικραμένου, απογοητευμένου ηθοποιού, ο οποίος είναι «καταδικασμένος» να υποδύεται μόνο ρόλους νάνου. Ρόλο που ο ίδιος αρνήθηκε να παίξει στην πραγματικότητα...
Αν κάτι τον ξεχωρίζει είναι ακριβώς αυτό: κατάφερε να καθιερωθεί στη βιομηχανία θεάματος χωρίς να παίζει αποκλειστικά ρόλους «νάνων», «ξωτικών» ή «χόμπιτ» σε ταινίες φαντασίας. Το 2003 έπαιξε στην ταινία «The station agent», όπου εντυπωσίασε τους κριτικούς και κέρδισε υποψηφιότητες στα βραβεία των Independent Spirit και Screen Actors Guild. Ταυτόχρονα, έπαιζε σε παραστάσεις εκτός Μπρόντγουεϊ, ενώ έκανε και εμφανίσεις στην τηλεόραση (είχε παίξει χαρακτηριστικό ρόλο σε κάποια επεισόδια του Nip/Tuck). Το 2010, ο συγγραφέας της σειράς βιβλίων, «A song of ice and fire», Τζορτζ Ρ. Μάρτιν, του έδωσε την ευκαιρία να παίξει το ρόλο, που ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει ως «σημαντικότερο ρόλο στην καριέρα μου». Ηταν η πρώτη επιλογή του συγγραφέα για το ρόλο του Τύριον Λάνιστερ, στη σειρά που σχεδιαζόταν τότε για το HBO. Οι παραγωγοί επικοινώνησαν μαζί του, η συμφωνία έκλεισε και ένας από τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες του Game of thrones είχε μόλις γεννηθεί...
Από την πρώτη σεζόν της σειράς, ο Ντίνκλετζ ξεχώρισε όχι μόνο ως τηλεοπτικός ήρωας, αλλά και για τις υποκριτικές ικανότητές του. Ηταν ο μόνος από το καστ που τιμήθηκε με το βραβείο Εμμυ (το 2011) και με Χρυσή Σφαίρα το 2012, αλλά και ο πρώτος που είδε την αμοιβή του να πολλαπλασιάζεται από τον πρώτο στον δεύτερο κύκλο.
Κοινό και κριτικοί ενθουσιάστηκαν με την ερμηνεία του. Χαρακτηριστικό είναι εξώφυλλο του περιοδικού των New York Times τον Σεπτέμβριο του 2011, το οποίο τον κατέτασσε σε έναν από τους «οκτώ ηθοποιούς, που μετέτρεψαν την τηλεόραση σε τέχνη».
Τη βραδιά που κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα, στον ευχαριστήριο λόγο του, ζήτησε την προσοχή του κοινού στην ιστορία του Μάρτιν Χέντερσον, νάνου ο οποίος έμεινε ανάπηρος μετά την επίθεση που δέχτηκε από μεθυσμένο παίκτη του ράγκμπι έξω από ένα μπαρ.
Σε συνεντεύξεις του, έχει παραδεχτεί ότι ο ίδιος ως παιδί, αλλά και τα πρώτα χρόνια του ως ενήλικος, ένιωθε θυμό και απογοήτευση. «Ημουν πικρόχολος και θυμωμένος με όλο τον κόσμο. Ενιωθα παγιδευμένος ανάμεσα σε τοίχους. Αλλά όσο μεγάλωνα, συνειδητοποίησα σιγά σιγά ότι όλα μπορούν να αντιμετωπιστούν με χιούμορ. Κι αν οι άλλοι είχαν πρόβλημα με το ύψος μου, ήταν δικό τους -όχι δικό μου...».
Το χιούμορ τον χαρακτηρίζει σχεδόν σε κάθε συνέντευξή του. Χαρακτηριστική είναι η ατάκα του σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου για το promo των X-Men. Οταν ο Χιου Τζάκμαν ρωτήθηκε αν ανήκει πραγματικά στον ίδιο το γυμνασμένο γυμνό κορμί, που εμφανίζεται σε σκηνή της ταινίας -ή τον έχουν ντουμπλάρει με κάποιο μοντέλο- ο Ντίνκλετζ πετάχτηκε και απάντησε: «Ηρθε η ώρα να σας αποκαλύψω την αλήθεια: εγώ ήμουν αυτός που ντούμπλαρα τον Χιου...».
Το 2012, ρωτήθηκε από δημοσιογράφο αν νιώθει ότι λειτουργεί ως εκπρόσωπος για τα δικαιώματα των νάνων και απάντησε: «Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός. Κάθε άνθρωπος που έχει ύψος σαν το δικό μου, έχει διαφορετική ζωή, διαφορετική ιστορία, διαφορετική αντιμετώπιση. Δεν είναι εύκολο να διαχειριστείς την «ταμπέλα» του νάνου για κανέναν, ούτε για μένα...».
Σήμερα ζει στη Νέα Υόρκη, μαζί με τη γυναίκα του, σκηνοθέτη Ερικα Σμιντ, την κόρη τους και το σκύλο τους. Είναι αυστηρά χορτοφάγος από τα 16 του -«αγαπώ τα ζώα, τόσο που δεν θα δεχόμουν να πεθάνει κάποιο για να τραφώ εγώ»- οπότε σε κάθε σκηνή που τον βλέπουμε να τρώει κρέας στο Game of thrones, πρόκειται για σόγια.
Στο φετινό κύκλο της σειράς, ο ήρωάς του έχει διάφορα προβλήματα -αλλά όχι, δεν λέμε spoiler. Ο χειρότερος κίνδυνος, βέβαια, είχε αποκαλυφθεί από τον ίδιο, όταν σε συνέντευξή του προ δύο μηνών στο σόου του Ντέιβιντ Λέτερμαν, παραδέχτηκε ότι δεν έχει διαβάσει τα βιβλία, πάνω στα οποία στηρίχτηκε η σειρά. «Και τώρα που το λέω δημοσίως, ανησυχώ: λέτε ο συγγραφέας να με σκοτώσει;». Λέτε;
ΠΗΓΗ: thetoc.gr
Ο μεγάλος σταρ, το πρόσωπο που ξεσηκώνει τους φαν σε κάθε εμφάνιση του καστ, είναι ο πρωτοεμφανιζόμενος στο X-Men, Πίτερ Ντίνκλετζ. Ή αλλιώς Τύριον Λάνιστερ...
Ο βραβευμένος με Εμμυ ηθοποιός -για την πρώτη σεζόν του «Game of thrones»- προκάλεσε ντελίριο ενθουσιασμού κατά την περιοδεία του καστ στη Σιγκαπούρη, κι ας είχε δίπλα του τον μέγα σταρ των X-Men, Χιου Τζάκμαν. Στο τελευταίο επεισόδιο του «Game of thrones» (το φινάλε του οποίου ήταν εξ ολοκλήρου στηριγμένο πάνω του) είπε την ατάκα: «Σε όλη μου τη ζωή κατηγορούμαι γιατί είμαι νάνος». Εχει δίκιο, αν μιλήσουμε για τον συναρπαστικό και πλασματικό κόσμο των Επτά Βασιλείων της σειράς φαινόμενο. Στην πραγματική ζωή, όμως, ο Ντίνκλετζ, όχι απλώς δεν χρειάζεται να «απολογηθεί», αλλά έχει καταφέρει να κάνει όλο τον κόσμο να αδιαφορεί παγερά για το ύψος του...
Ένα μικρόσωμο παιδί μεγαλώνει στο Νιου Τζέρσεϊ
Γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1969 στο Νιου Τζέρσεϊ. Τόσο οι γονείς του (ο ασφαλιστής πατέρας και η καθηγήτρια μουσικής μητέρα), όσο και ο μεγάλος αδερφός του, έχουν κανονικό ύψος. Ο ίδιος γεννήθηκε με μια πάθηση που λέγεται «αχονδροπλασία», η οποία επιτρέπει την κανονική ανάπτυξη του σώματος, όμως δεν αναπτύσσονται σωστά τα κόκκαλα στα χέρια και στα πόδια.
Σπούδασε υποκριτική στο Κολέγιο του Μπένιγκτον και το 1995 έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο, με την ταινία «Living in Oblivion» στο ρόλο ενός πικραμένου, απογοητευμένου ηθοποιού, ο οποίος είναι «καταδικασμένος» να υποδύεται μόνο ρόλους νάνου. Ρόλο που ο ίδιος αρνήθηκε να παίξει στην πραγματικότητα...
Αν κάτι τον ξεχωρίζει είναι ακριβώς αυτό: κατάφερε να καθιερωθεί στη βιομηχανία θεάματος χωρίς να παίζει αποκλειστικά ρόλους «νάνων», «ξωτικών» ή «χόμπιτ» σε ταινίες φαντασίας. Το 2003 έπαιξε στην ταινία «The station agent», όπου εντυπωσίασε τους κριτικούς και κέρδισε υποψηφιότητες στα βραβεία των Independent Spirit και Screen Actors Guild. Ταυτόχρονα, έπαιζε σε παραστάσεις εκτός Μπρόντγουεϊ, ενώ έκανε και εμφανίσεις στην τηλεόραση (είχε παίξει χαρακτηριστικό ρόλο σε κάποια επεισόδια του Nip/Tuck). Το 2010, ο συγγραφέας της σειράς βιβλίων, «A song of ice and fire», Τζορτζ Ρ. Μάρτιν, του έδωσε την ευκαιρία να παίξει το ρόλο, που ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει ως «σημαντικότερο ρόλο στην καριέρα μου». Ηταν η πρώτη επιλογή του συγγραφέα για το ρόλο του Τύριον Λάνιστερ, στη σειρά που σχεδιαζόταν τότε για το HBO. Οι παραγωγοί επικοινώνησαν μαζί του, η συμφωνία έκλεισε και ένας από τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες του Game of thrones είχε μόλις γεννηθεί...
Από την πρώτη σεζόν της σειράς, ο Ντίνκλετζ ξεχώρισε όχι μόνο ως τηλεοπτικός ήρωας, αλλά και για τις υποκριτικές ικανότητές του. Ηταν ο μόνος από το καστ που τιμήθηκε με το βραβείο Εμμυ (το 2011) και με Χρυσή Σφαίρα το 2012, αλλά και ο πρώτος που είδε την αμοιβή του να πολλαπλασιάζεται από τον πρώτο στον δεύτερο κύκλο.
Κοινό και κριτικοί ενθουσιάστηκαν με την ερμηνεία του. Χαρακτηριστικό είναι εξώφυλλο του περιοδικού των New York Times τον Σεπτέμβριο του 2011, το οποίο τον κατέτασσε σε έναν από τους «οκτώ ηθοποιούς, που μετέτρεψαν την τηλεόραση σε τέχνη».
«Η ταμπέλα του νάνου δεν είναι εύκολη για κανένα»
Τη βραδιά που κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα, στον ευχαριστήριο λόγο του, ζήτησε την προσοχή του κοινού στην ιστορία του Μάρτιν Χέντερσον, νάνου ο οποίος έμεινε ανάπηρος μετά την επίθεση που δέχτηκε από μεθυσμένο παίκτη του ράγκμπι έξω από ένα μπαρ.
Σε συνεντεύξεις του, έχει παραδεχτεί ότι ο ίδιος ως παιδί, αλλά και τα πρώτα χρόνια του ως ενήλικος, ένιωθε θυμό και απογοήτευση. «Ημουν πικρόχολος και θυμωμένος με όλο τον κόσμο. Ενιωθα παγιδευμένος ανάμεσα σε τοίχους. Αλλά όσο μεγάλωνα, συνειδητοποίησα σιγά σιγά ότι όλα μπορούν να αντιμετωπιστούν με χιούμορ. Κι αν οι άλλοι είχαν πρόβλημα με το ύψος μου, ήταν δικό τους -όχι δικό μου...».
Το χιούμορ τον χαρακτηρίζει σχεδόν σε κάθε συνέντευξή του. Χαρακτηριστική είναι η ατάκα του σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου για το promo των X-Men. Οταν ο Χιου Τζάκμαν ρωτήθηκε αν ανήκει πραγματικά στον ίδιο το γυμνασμένο γυμνό κορμί, που εμφανίζεται σε σκηνή της ταινίας -ή τον έχουν ντουμπλάρει με κάποιο μοντέλο- ο Ντίνκλετζ πετάχτηκε και απάντησε: «Ηρθε η ώρα να σας αποκαλύψω την αλήθεια: εγώ ήμουν αυτός που ντούμπλαρα τον Χιου...».
Το 2012, ρωτήθηκε από δημοσιογράφο αν νιώθει ότι λειτουργεί ως εκπρόσωπος για τα δικαιώματα των νάνων και απάντησε: «Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός. Κάθε άνθρωπος που έχει ύψος σαν το δικό μου, έχει διαφορετική ζωή, διαφορετική ιστορία, διαφορετική αντιμετώπιση. Δεν είναι εύκολο να διαχειριστείς την «ταμπέλα» του νάνου για κανέναν, ούτε για μένα...».
Σήμερα ζει στη Νέα Υόρκη, μαζί με τη γυναίκα του, σκηνοθέτη Ερικα Σμιντ, την κόρη τους και το σκύλο τους. Είναι αυστηρά χορτοφάγος από τα 16 του -«αγαπώ τα ζώα, τόσο που δεν θα δεχόμουν να πεθάνει κάποιο για να τραφώ εγώ»- οπότε σε κάθε σκηνή που τον βλέπουμε να τρώει κρέας στο Game of thrones, πρόκειται για σόγια.
Στο φετινό κύκλο της σειράς, ο ήρωάς του έχει διάφορα προβλήματα -αλλά όχι, δεν λέμε spoiler. Ο χειρότερος κίνδυνος, βέβαια, είχε αποκαλυφθεί από τον ίδιο, όταν σε συνέντευξή του προ δύο μηνών στο σόου του Ντέιβιντ Λέτερμαν, παραδέχτηκε ότι δεν έχει διαβάσει τα βιβλία, πάνω στα οποία στηρίχτηκε η σειρά. «Και τώρα που το λέω δημοσίως, ανησυχώ: λέτε ο συγγραφέας να με σκοτώσει;». Λέτε;
ΠΗΓΗ: thetoc.gr








