Maekar I Targaryen

Ο Maekar ο πρώτος ήταν ο δέκατος τέταρτος Targaryen που κάθισε στον θρόνο. Τέταρτος γιος του βασιλιά Daeron II και του δόθηκε η έδρα των Targaryen στο Summerhall.







Ο Maekar ήταν ικανός διοικητής, ο οποίος υπηρέτησε στην Εξέγερση Blackfyre. Μετά από μια σειρά απροσδόκητων θανάτων στην βασιλική οικογένεια, ήρθε στο θρόνο το 221AL.

Ήταν γεροδεμένος, με κοντή γενειάδα. Τα μάτια του ήταν βιολετί και τα μαλλιά του τόσο ανοιχτό ξανθό που έμοιαζαν σχεδόν λευκά. το ίδιο και τα γένια του. Δυναμικός και με ισχυρή εμφάνιση, με ουλές από ευλογιά που αμαύρωσαν τα μάγουλά του.

Σύμφωνα με πηγή, ο Maekar φορούσε ένα στέμμα από μαύρο σίδερο και χρυσό, με αιχμηρές άκρες. Έχει δικό του προσωπικό οικόσημό, τον τρικέφαλο δράκο των Targaryen επί τέσσερα, στις άκρες του οικοσήμου. Λόγω της κατάταξής ως τέταρτος γιος, δεν αναμένονταν να κυβερνήσει και γι’ αυτό του δόθηκε η έδρα των Targaryen στο Summerhall. Παντρεύτηκε νωρίς και απέκτησε τουλάχιστον τέσσερις γιούς και δύο κόρες.

Κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης Blackfyre, υπηρέτησε ως ένας από τους διοικητές των δυνάμεων Targaryen. Ήταν το τοίχος ασπίδων του, που κράτησε ενάντια της επίθεσης του «τρελού» θείου του, Bittersteel, στη μάχη του Redgrass Field. Όταν ο αδελφός του Baelor Breakspear επιτέθηκε στο στρατό ανταρτών από τα μετόπισθεν, η μάχη κερδήθηκε. Αργότερα γράφτηκε ένα τραγούδι για τη μάχη, που ονομάζεται «Το Σφυρί και το Αμόνι» (the Hammer and the Anvil), με τον Baelor ως Σφυρί και τον Maekar ως Αμόνι.
Παρ 'όλα αυτά, ο Maekar αισθάνθηκε παραγνωρισμένος. Η νίκη αποδόθηκε περισσότερο στον αδελφό του και στα λάθη του Daemon Blackfyre, παρά στις προσπάθειές του. Σε άλλες καταστάσεις έμεινε επίσης στη σκιά των αδελφών του, τραυματίζοντας την υπερηφάνεια του.

Το 208AL πραγματοποιήθηκε ένα τουρνουά στο Ashford. Ο Maekar ήταν εκεί για να δει τους γιους του Daeron και Aerion να ανταγωνίζονται. Ο τέταρτος γιός του, Aegon, ήταν εκεί ως συνοδός του Daeron. Το τουρνουά αποδείχθηκε καταστροφικό για τον Maekar και τους γιους του. Ο Daeron είχε μεθύσει πριν φτάσει στο τουρνουά, ο Aegon εντάχθηκε στην υπηρεσία του ιππότη Dunk και ο Aerion ντρόπιασε τον εαυτό του κατά τη διάρκεια της κονταρομαχία, με τη δολοφονία του αλόγου του αντιπάλου. Όταν ο Dunk επιτέθηκε στον Aerion και ο τελευταίος απαίτησε μια μονομαχία, ο Maekar υποστήριξε την απαίτηση του Aerion για εκδίκηση, καθώς και την κατηγορία του Daeron πως ο Dunk απήγαγε τον Aegon.

http://en.amokanet.ru/gallery/martin/targaryens_1221.html

Κατά τη διάρκεια της δίκης των Επτά, ο Maekar ήρθε στα χέρια με τον αδερφό του Baelor, ο οποίος αγωνίστηκε για τον Dunk, και έδωσε ένα θανάσιμο πλήγμα με το σκήπτρο του στο κεφάλι του Baelor, ο οποίος επέζησε από τη μονομαχία αλλά πέθανε μόλις έβγαλε το κράνος του. Ο Maekar φοβήθηκε πως στη συνέχεια θα ονομαζόταν ως Kinslayer. Λύνοντας τα προβλήματα με τους γιούς του, εξόρισε τον Aerion στις Ελεύθερες Πόλεις και προσέφερε στον Dunk μια θέση στην προσωπική του φρουρά, για να χρησιμεύσει ως πρότυπο για τον Aegon. Μετά την άρνηση του Dunk, ο Maekar επέτρεψε στον Aegon να τον συνοδεύσει.

Στη μεγάλη πανούκλα, ο βασιλιάς Daeron και τα παιδιά του αδελφού του Baelor πέθαναν. Ο Aerys ο πρώτος (αδερφός του Maekar) κάθισε στον θρόνο και διόρισε τον νόθο θείο τους, Bloodraven ως Χέρι. Ο Maekar περίμενε πως θα έπαιρνε τη θέση του Χεριού και δεν μπορούσε να τα πάει καλά με τον Bloodraven, οπότε αποσύρθηκε από την αυλή, στην κατοικία του στο Summerhall. Μετά το θάνατο του Aerys ανέβηκε στον θρόνο και φυλάκισε τον Bloodraven.

Ο Maekar βασίλεψε μέχρι το 233AL, όταν έπεσε στη μάχη ενάντια σε έναν άγνωστο άρχοντα ανταρτών, ενδεχομένως σε κάποια από τις τελευταίες Blackfyre εξεγέρσεις ή εναντίον του τελευταίου άρχοντα Lothston του Harrenhal (ένας εξαφανισμένος οίκος των Riverlands). Τον διαδέχθηκε ο γιος του Aegon.