Το “A Game of Thrones” του George R.R. Martin, είναι χωρίς καμιά αμφιβολία ένα από τα μεγαλύτερα hypes αυτή τη στιγμή παγκοσμίως: η σειρά του καναλιού H.B.O τσακίζει τις τηλεθεάσεις όπου κι αν προβάλλεται, και τα εναπομείναντα βιβλία του αειθαλούς κυρίου Martin είναι από τα πιο πολυαναμενόμενα εκδοτικά γεγονότα (με τα μέχρι τώρα εκδοθέντα, φυσικά, να μην προλαβαίνουν να επανεκδίδονται). Τι πιο λογικό λοιπόν, από το να αδράξω την ευκαιρία και να μεταφέρω την αιματηρή μάχη των Οίκων του Westeros στο σαλόνι μου! A Game of Thrones: The board game (2nd edition), ένα fantasy/ wargame επιτραπέζιο για 3 έως 6 άτομα, και φυλάξτε τα νώτα σας από τα στιλέτα των πιο πιστών σας φίλων (κι όποιος είδε το 9ο επεισόδιο της 3ης σεζόν, ξέρει καλά τι εννοούμε...).
"A true man does what he will, not what he must" Eddard Stark
Τι θα συναντήσουμε ανοίγοντας το μεγάλο κουτί; Ένα εξίσου μεγάλο board, το οποίο θα απαιτήσει το μεγάλο τραπέζι του σπιτιού, λειτουργικά μα όχι χοντροκομμένα πιονάκια που αναπαριστούν τις πολεμικές μονάδες πάνω στον χάρτη (πεζικάριοι, ιππότες, πολιορκητικές μηχανές και καράβια), όμορφα σχεδιασμένες κάρτες ηρώων και γεγονότων της φάσης Westeros (θα αναφερθούμε παρακάτω στον μηχανισμό του παιχνιδιού).
Η δεύτερη έκδοση κρίνεται 2 χρόνια μετά την κυκλοφορία της, ως απολύτως πετυχημένη από την gaming κοινότητα
Επίσης, μάρκες εντολών και μικρότερα counter-άκια που συμβολίζουν την πολιτική ισχύ των οίκων κι έξι διαχωριστικά στα εμβλήματα του κάθε οίκου, τα οποία τοποθετούνται μπρος σε κάθε παίκτη, καλύπτοντας ο,τι θέλουν αυτοί να καλυφθεί. Η ποιότητα των components βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο - καθώς η Fantasy Flight Games είναι από τις εταιρίες που σπάνια θα σε απογοητεύσουν σε αυτό τον τομέα. Μπόλικο πράγμα λοιπόν, οπότε υπολογίστε και κάποιο χώρο επιπλέον στο τραπέζι σας για να μην είστε τσίμα τσίμα και μαζεύετε από κάτω την πραμάτεια σας...
"Death is so terribly final, while life is full of possibilities" Tyrion Lannister
Το Game of Thrones είναι ένα board game, στο οποίο οι μάχες πάνω στο ταμπλό είναι η μισή επιτυχία: η άλλη μισή είναι να έχεις την ευχέρεια να ελίσσεσαι σαν το φίδι στη διπλωματική σκακιέρα, έχοντας στον νου σου μία αρχή: "When you play the Game of Thrones, you win or you die" (cheesy, ε;). Το άγιο αυτό ρητό έχει απόλυτη εφαρμογή πάνω στο παιχνίδι: μόνο ένας μπορεί να στεφθεί βασιλιάς, και κάθε συμμαχία θα διαρκέσει όσο κάποιος από τους συμβαλλόμενους δεν βλέπει νίκη στην επόμενη στροφή! Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.
Οι έξι Οίκοι (Λάνιστερ, Σταρκ, Μπαράθεον, Γκρέυτζοϋ, Ταϊρέλ και Μαρτέλ) ξεκινούν με τα στρατεύματά τους πάνω στον χάρτη, έτοιμοι να διεκδικήσουν τον Iron Throne. Σκοπός τους να είναι οι πρώτοι που στο τέλος κάποιου από τους 10 γύρους που διαρκεί το παιχνίδι, θα έχουν υπό την κατοχή τους 7 κάστρα/ οχυρά. Σε περίπτωση που δεν καταφέρει κάποιος παίκτης να εκπληρώσει αυτό το instant victory condition, τότε θα πρέπει να είναι αυτός που στο τέλος του 10ου γύρου, θα έχει τα περισσότερα κάστρα. Σε περίπτωση ισοβαθμίας, οι οδηγίες δίνουν σαφή δευτερεύοντα conditions, ώστε ο βασιλιάς να είναι στο τέλος μόνο ένας...
Το παιχνίδι παίζεται σε φάσεις. Η πρώτη, είναι η λεγόμενη “φάση Westeros”, στην οποία ανοίγουν οι κάρτες γεγονότων (τρεις διαφορετικές στοίβες), οι οποίες και επηρεάζουν όλους τους παίκτες: μπορεί να ορίζουν την στρατολόγηση νέων μονάδων (ανάλογα με τα κάστρα που διαθέτει ο κάθε παίκτης), την αναβάθμιση της γραμμής ανεφοδιασμού (απαραίτητη για να μπορέσεις να στηρίξεις μεγάλες στρατιές) όπως και την “είσπραξη” πολιτικής ισχύος - που είναι αν θέλετε το “νόμισμα” στο οποίο επενδύουν πολλοί οίκοι για να μπορέσουν να ανελιχθούν στις τρεις διαφορετικές “ιεραρχίες” του παιχνιδιού.
Η καθεμία διαθέτει τα δικά της πλεονεκτήματα: The "Iron Throne" (δίνει στον κάτοχό του την εξουσία να κρίνει κατά το δοκούν, κάθε είδους “ισοβαθμία” -πλην πολεμικής- στο παιχνίδι), τα "Φέουδα" (όποιος βρίσκεται ψηλότερα υπερτερεί της ισοβαθμίας στην μάχη με τον από κάτω του) και η "Αυλή του Βασιλιά" (η οποία επιτρέπει αρκετές “sneaky” actions, κορυφαία όλων το να μπορείς να αλλάξεις μία εντολή σε κάποια μονάδα αφότου όλοι οι υπόλοιποι φανερώσουν τις δικές τους).
Το πως θα κατακτήσεις τη θέση που θέλεις σε καθεμία από αυτές τις “ιεραρχίες”, καθορίζεται με μυστικό bidding μεταξύ των παικτών: αυτός που πόνταρε τα περισσότερα tokens “πολιτικής ισχύος”, κερδίζει την πρώτη θέση, και οι υπόλοιποι, κατατάσσονται σύμφωνα με την προσφορά τους -και φυσικά, ο κύριος του Iron Throne (call me King), ορίζει τις ισοβαθμίες! Αυτό το σημείο του παιχνιδιού, το οποίο επίσης σηματοδοτείται από κάρτα που μπορεί να τραβηχτεί στη φάση Westeros, είναι η μισή επιτυχία: μεγάλη προσοχή τι είδους εξουσία θα αφήσετε στους αντιπάλους σας!
"Kings have no friends, only subjects and enemies" Stannis Baratheon
Όταν τελειώσει το τράβηγμα των καρτών, ήρθε η ώρα να κινηθούν οι σιδερόφραχτοι στρατιώτες μας πάνω στον χάρτη. Οι παίκτες, αφού τον μελετήσουν (κι αφού φυσικά έχει γίνει η απαραίτητη μυστική -ή όχι - διπλωματία μεταξύ τους), δίνουν εντολές στις μονάδες τους για το πως θα δράσουν. Οι εντολές είναι αυτές της κίνησης (κι επίθεσης), της άμυνας, και της υποστήριξης δικών μας αλλά και συμμαχικών στρατευμάτων. Εκεί είναι που χύνεται το περισσότερο σάλιο στις διαπραγματεύσεις- αλλά και το περισσότερο αίμα από τα πισώπλατα μαχαιρώματα ενός support που συμφωνήθηκε αλλά ποτέ δεν έλαβε χώρα...
Επίσης, υπάρχει εντολή για στρατολόγηση μονάδας στο τέλος του γύρου ή “είσπραξη” πολιτικής ισχύος, καθώς και δολιοφθορά (“σπάει” υπό συνθήκες, μια εντολή υποστήριξης ή στρατολόγησης, ακόμα και μια εντολή άμυνας). Η κάθε εντολή που έχουμε στα χέρια μας, έχει πάνω της διαφορετικό modifier (π.χ. υπάρχει εντολή άμυνας +1 αλλά και +2, που όμως για να την χρησιμοποιήσεις, πρέπει να μην είσαι στα τάρταρα της ιεραρχίας της Αυλής του Βασιλιά): Σας είπα, προσοχή τι όπλα αφήνετε στους αντιπάλους σας!
Οι μάρκες εντολών τοποθετούνται πάνω στον χάρτη κρυφά, και όταν όλοι είναι έτοιμοι, φανερώνονται ταυτόχρονα. Αφού συνέρχεσαι από τυχόν εγκεφαλικά βλέποντας πως ο αδερφικός σου σύμμαχος έκανε άλλα αντί άλλων, ξεκινάνε οι εντολές κίνησης/ επίθεσης, με τον επικεφαλής στον Iron Throne να παίζει πρώτος (φυσικά...), και να έπεται ο δεύτερος. Οι μάχες επιλυονται, με το που προκύπτουν, ως εξής: οι αντιμαχόμενοι μετρούν την δύναμη των μονάδων τους πάνω στον χάρτη (οι πεζικάριοι δύναμη 1, οι Ιππότες 2 κ.ο.κ), συν τα modifiers που τους δίνει η εντολή άμυνας, επίθεσης, στήριξης, και βγάζουν έναν αριθμό.
Σε αυτόν, προστίθεται η κάρτα Οίκου που θα παίξει ο καθένας από τους αντιμαχόμενους κρυφά (κάρτες που αναπαριστούν προσωπικότητες του κάθε Οίκου, με διαφορετική δύναμη - από το 0 έως το 4 - και special powers που περιγράφονται πάνω τους). Όταν πλέον έχουμε το τελικό αποτέλεσμα, ο δυνατότερος εκτοπίζει τον ηττημένο, ο οποίος μπορεί να υποχωρήσει απλώς ή και να χάσει μεγάλη από τη δύναμή του (ανάλογα με την κάρτα που έπαιξαν οι αντίπαλοι και τις ιδιότητες του ήρωά τους). Ο νικητής γίνεται κύριος της επαρχίας, και ο χαμένος γλύφει τις πληγές του, ελπίζοντας να ανακάμψει πριν μυριστούν αίμα, εχθροί και φίλοι. Οι παίκτες συνεχίζουν τις κινήσεις τους, δίνονται όσες μάχες είναι να δοθούν, και στο τέλος εισπράττεται η πολιτική ισχύς από όσους έδωσαν την αντίστοιχη εντολή.
"Winter is coming" Ned Stark
Κομμάτι του παιχνιδιού είναι και η απειλή της εισβολής των Wildlings από τον Βορρά: έρχεται τη στιγμή που δεν το περιμένει κανείς, και τότε οι παίκτες, θα πρέπει να δράσουν συντονισμένα ώστε να αποκρούσουν την εισβολή, ενισχύοντας την Night Watch. Πως θα γίνει αυτό; Ανάλογα με τη δυναμική της εισβολής, οι παίκτες θα πρέπει να συγκεντρώσουν και το αντίστοιχο “ποσό” πολιτικής ισχύος, το οποίο δίνεται και πάλι με κρυφό bidding: αν μαζευτεί ο απαιτούμενος αριθμός tokens, τότε η εισβολή αποκρούεται, και ο high bidder κερδίζει κάποιο μπόνους. Αν ΔΕΝ μαζευτεί, τότε όλοι έχουν αρνητικές συνέπειες, και αυτός που πρόσφερε τα λιγότερα, έχει ακόμα περισσότερες: ας κρατούσαν και κανένα ψιλό για ώρα ανάγκης, μην τα έριχναν όλα στην διεκδίκηση των ιεραρχιών!
Ο χάρτης θέλει αρκετή μελέτη πριν δώσει κανείς τις εντολές του, όμως το σημαντικότερο είναι να ξέρει κανείς τι θέλει να κάνει πάνω σε αυτόν. Το να βολοδέρνεις και να προσπαθείς απλά να πάρεις κενές περιοχές, ακόμα και με την ασπίδα της υπόσχεσης “μη επίθεσης” από κάποιον γείτονα, δεν είναι συνταγή επιτυχίας: πρέπει να αρπάξεις αυτό που ο γείτονάς σου αναπόφευκτα θα διεκδικήσει από κάποιον πιο αδύναμο όταν θα το χρειαστεί - και είναι θέμα χρόνου να το κάνουν σε σένα αν το παίξεις Γκάντι και παιδί των λουλουδιών. Τα μάτια σας δεκατέσσερα, γιατί δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιος παίκτης βρέθηκε στριμωγμένος, αποδεκατισμένος -και στην ουσία εκτός παιχνιδιού- από τους πρώτους γύρους, κάνοντας στην ουσία τον δορυφόρο και χάνοντας κάθε ελπίδα να διεκδικήσει τη νίκη: η πιθανότητα του early player elimination είναι μεγάλη -και είναι ασήκωτο να παρακολουθείς τη μάχη απλά ως θεατής!
"A bruise is a lesson... and each lesson makes us better" Arya Stark
Το Game of Thrones είναι ένα παιχνίδι που δεν τελειώνει πριν περάσει ένα τρίωρο -τουλάχιστον, κι αυτό ανάμεσα σε παίκτες που έχουν εμπειρία του παιχνιδιού. Με ιδανικό αριθμό παικτών τους 6 (άντε, 5) αν έχετε νέους παίκτες στο τραπέζι, αυξήστε το προσδόκιμο αρκετά, μιας και η εξήγηση των κανόνων παίρνει ένα μισαωράκι, εφόσον ο νέος είναι τσακάλι και τα παίρνει εύκολα τα γράμματα (το rulebook είναι άρτιο και βοηθάει...). Όπως και να’χει, αυτονόητο είναι πως δεν θα στήσετε μία παρτίδα “να σκοτώσουμε μία ωρίτσα” - προφανώς θα είναι το κεντρικό “πιάτο” μιας μακράς βραδιάς!
Ο ρυθμός του παιχνιδιού εξαρτάται πολύ από τους παίκτες: αν είναι της υπερανάλυσης (ή αλλιώς “AP” - Analysis-Paralysis), τότε ενδέχεται να κουράσει, μιας και θα εμφανίσει μεγάλο χρόνο αναμονής μεταξύ των κινήσεων των παικτών. Φυσικά, όσο πιο έμπειροι στους μηχανισμούς οι παίκτες, τόσο αυτό το φαινόμενο τείνει να περιορίζεται. Όπως και να 'χει όμως, ενδέχεται να αποτελέσει πηγή πονοκεφάλου προς τους έσχατους γύρους - be prepared!
Αν εξαιρέσετε λοιπόν τις πολλές ώρες που απαιτεί από το χρόνο σας, το παιχνίδι έχει να προσφέρει πολλές συγκινήσεις: η χαρά του να κερδίζεις μια κρίσιμη μάχη έχοντας προβλέψει κάθε τέχνασμα του αντιπάλου, μετατρέπεται σε απόγνωση, διαπιστώνοντας πως ξαφνικά το κολλητάρι σου σε έχει πουλήσει για 40 αργύρια για μία θέση ψηλότερα στην Αυλή του Βασιλιά. Οι ανατροπές είναι συνεχείς, και το ενδιαφέρον αμείωτο όσο διατηρείσαι σε τροχιά Θρόνου. Είναι ένα παιχνίδι στο οποίο τη νίκη θα τη δώσει η στρατηγική, όσο αυτή βασίζεται στον ρεαλισμό (για να μην πω κυνισμό). Και σίγουρα, στο τέλος της παρτίδας, δεν θα μπορέσει κανείς να επικαλεστεί την ατυχία: τα πάντα κρίνονται πάνω στο τραπέζι!
Είτε είστε λοιπόν fans του μαγικού κόσμου του R.R. Martin, είτε αναζητάτε ένα παιχνίδι εποχής που θα σας συναρπάσει με τις ανατροπές και το βάθος επιλογών του, το Game of Thrones είναι ένα παιχνίδι που θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα τόσο σε παίκτες που θέλουν να πάνε την παικτική τους εμπειρία ένα βήμα παραπέρα, όσο και σε wargamers που δεν βλέπουν την ώρα να μπουν στη δίνη της μπλόφας και της εξαπάτησης. Αφιερώστε του το απόγευμα και το βράδυ σας, και θα σας ανταμείψει πλουσιοπάροχα!
Μην ξεχνάτε: “The man who fears losing, has already lost!”
+ Ιδιαίτερα καλοί οι μηχανισμοί μάχης του παιχνιδιού
+ Πολύ καλή ποιότητα components
+ Σχεδόν παντελής έλλειψη του παράγοντα "τύχη"
- Απαιτεί τουλάχιστον 5 παίκτες, ιδανικά 6
- Απαιτεί αρκετή ώρα για να ολοκληρωθεί μια παρτίδα στον 10ο γύρο...
...και για να εξηγηθεί σε κάποιον νέο παίκτη
Οι έξι Οίκοι (Λάνιστερ, Σταρκ, Μπαράθεον, Γκρέυτζοϋ, Ταϊρέλ και Μαρτέλ) ξεκινούν με τα στρατεύματά τους πάνω στον χάρτη, έτοιμοι να διεκδικήσουν τον Iron Throne. Σκοπός τους να είναι οι πρώτοι που στο τέλος κάποιου από τους 10 γύρους που διαρκεί το παιχνίδι, θα έχουν υπό την κατοχή τους 7 κάστρα/ οχυρά. Σε περίπτωση που δεν καταφέρει κάποιος παίκτης να εκπληρώσει αυτό το instant victory condition, τότε θα πρέπει να είναι αυτός που στο τέλος του 10ου γύρου, θα έχει τα περισσότερα κάστρα. Σε περίπτωση ισοβαθμίας, οι οδηγίες δίνουν σαφή δευτερεύοντα conditions, ώστε ο βασιλιάς να είναι στο τέλος μόνο ένας...
Το παιχνίδι παίζεται σε φάσεις. Η πρώτη, είναι η λεγόμενη “φάση Westeros”, στην οποία ανοίγουν οι κάρτες γεγονότων (τρεις διαφορετικές στοίβες), οι οποίες και επηρεάζουν όλους τους παίκτες: μπορεί να ορίζουν την στρατολόγηση νέων μονάδων (ανάλογα με τα κάστρα που διαθέτει ο κάθε παίκτης), την αναβάθμιση της γραμμής ανεφοδιασμού (απαραίτητη για να μπορέσεις να στηρίξεις μεγάλες στρατιές) όπως και την “είσπραξη” πολιτικής ισχύος - που είναι αν θέλετε το “νόμισμα” στο οποίο επενδύουν πολλοί οίκοι για να μπορέσουν να ανελιχθούν στις τρεις διαφορετικές “ιεραρχίες” του παιχνιδιού.
Η καθεμία διαθέτει τα δικά της πλεονεκτήματα: The "Iron Throne" (δίνει στον κάτοχό του την εξουσία να κρίνει κατά το δοκούν, κάθε είδους “ισοβαθμία” -πλην πολεμικής- στο παιχνίδι), τα "Φέουδα" (όποιος βρίσκεται ψηλότερα υπερτερεί της ισοβαθμίας στην μάχη με τον από κάτω του) και η "Αυλή του Βασιλιά" (η οποία επιτρέπει αρκετές “sneaky” actions, κορυφαία όλων το να μπορείς να αλλάξεις μία εντολή σε κάποια μονάδα αφότου όλοι οι υπόλοιποι φανερώσουν τις δικές τους).
Το πως θα κατακτήσεις τη θέση που θέλεις σε καθεμία από αυτές τις “ιεραρχίες”, καθορίζεται με μυστικό bidding μεταξύ των παικτών: αυτός που πόνταρε τα περισσότερα tokens “πολιτικής ισχύος”, κερδίζει την πρώτη θέση, και οι υπόλοιποι, κατατάσσονται σύμφωνα με την προσφορά τους -και φυσικά, ο κύριος του Iron Throne (call me King), ορίζει τις ισοβαθμίες! Αυτό το σημείο του παιχνιδιού, το οποίο επίσης σηματοδοτείται από κάρτα που μπορεί να τραβηχτεί στη φάση Westeros, είναι η μισή επιτυχία: μεγάλη προσοχή τι είδους εξουσία θα αφήσετε στους αντιπάλους σας!
"Kings have no friends, only subjects and enemies" Stannis Baratheon
Επίσης, υπάρχει εντολή για στρατολόγηση μονάδας στο τέλος του γύρου ή “είσπραξη” πολιτικής ισχύος, καθώς και δολιοφθορά (“σπάει” υπό συνθήκες, μια εντολή υποστήριξης ή στρατολόγησης, ακόμα και μια εντολή άμυνας). Η κάθε εντολή που έχουμε στα χέρια μας, έχει πάνω της διαφορετικό modifier (π.χ. υπάρχει εντολή άμυνας +1 αλλά και +2, που όμως για να την χρησιμοποιήσεις, πρέπει να μην είσαι στα τάρταρα της ιεραρχίας της Αυλής του Βασιλιά): Σας είπα, προσοχή τι όπλα αφήνετε στους αντιπάλους σας!
Σε αυτόν, προστίθεται η κάρτα Οίκου που θα παίξει ο καθένας από τους αντιμαχόμενους κρυφά (κάρτες που αναπαριστούν προσωπικότητες του κάθε Οίκου, με διαφορετική δύναμη - από το 0 έως το 4 - και special powers που περιγράφονται πάνω τους). Όταν πλέον έχουμε το τελικό αποτέλεσμα, ο δυνατότερος εκτοπίζει τον ηττημένο, ο οποίος μπορεί να υποχωρήσει απλώς ή και να χάσει μεγάλη από τη δύναμή του (ανάλογα με την κάρτα που έπαιξαν οι αντίπαλοι και τις ιδιότητες του ήρωά τους). Ο νικητής γίνεται κύριος της επαρχίας, και ο χαμένος γλύφει τις πληγές του, ελπίζοντας να ανακάμψει πριν μυριστούν αίμα, εχθροί και φίλοι. Οι παίκτες συνεχίζουν τις κινήσεις τους, δίνονται όσες μάχες είναι να δοθούν, και στο τέλος εισπράττεται η πολιτική ισχύς από όσους έδωσαν την αντίστοιχη εντολή.
"Winter is coming" Ned Stark
Κομμάτι του παιχνιδιού είναι και η απειλή της εισβολής των Wildlings από τον Βορρά: έρχεται τη στιγμή που δεν το περιμένει κανείς, και τότε οι παίκτες, θα πρέπει να δράσουν συντονισμένα ώστε να αποκρούσουν την εισβολή, ενισχύοντας την Night Watch. Πως θα γίνει αυτό; Ανάλογα με τη δυναμική της εισβολής, οι παίκτες θα πρέπει να συγκεντρώσουν και το αντίστοιχο “ποσό” πολιτικής ισχύος, το οποίο δίνεται και πάλι με κρυφό bidding: αν μαζευτεί ο απαιτούμενος αριθμός tokens, τότε η εισβολή αποκρούεται, και ο high bidder κερδίζει κάποιο μπόνους. Αν ΔΕΝ μαζευτεί, τότε όλοι έχουν αρνητικές συνέπειες, και αυτός που πρόσφερε τα λιγότερα, έχει ακόμα περισσότερες: ας κρατούσαν και κανένα ψιλό για ώρα ανάγκης, μην τα έριχναν όλα στην διεκδίκηση των ιεραρχιών!Ο χάρτης θέλει αρκετή μελέτη πριν δώσει κανείς τις εντολές του, όμως το σημαντικότερο είναι να ξέρει κανείς τι θέλει να κάνει πάνω σε αυτόν. Το να βολοδέρνεις και να προσπαθείς απλά να πάρεις κενές περιοχές, ακόμα και με την ασπίδα της υπόσχεσης “μη επίθεσης” από κάποιον γείτονα, δεν είναι συνταγή επιτυχίας: πρέπει να αρπάξεις αυτό που ο γείτονάς σου αναπόφευκτα θα διεκδικήσει από κάποιον πιο αδύναμο όταν θα το χρειαστεί - και είναι θέμα χρόνου να το κάνουν σε σένα αν το παίξεις Γκάντι και παιδί των λουλουδιών. Τα μάτια σας δεκατέσσερα, γιατί δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιος παίκτης βρέθηκε στριμωγμένος, αποδεκατισμένος -και στην ουσία εκτός παιχνιδιού- από τους πρώτους γύρους, κάνοντας στην ουσία τον δορυφόρο και χάνοντας κάθε ελπίδα να διεκδικήσει τη νίκη: η πιθανότητα του early player elimination είναι μεγάλη -και είναι ασήκωτο να παρακολουθείς τη μάχη απλά ως θεατής!
"A bruise is a lesson... and each lesson makes us better" Arya Stark
Ο ρυθμός του παιχνιδιού εξαρτάται πολύ από τους παίκτες: αν είναι της υπερανάλυσης (ή αλλιώς “AP” - Analysis-Paralysis), τότε ενδέχεται να κουράσει, μιας και θα εμφανίσει μεγάλο χρόνο αναμονής μεταξύ των κινήσεων των παικτών. Φυσικά, όσο πιο έμπειροι στους μηχανισμούς οι παίκτες, τόσο αυτό το φαινόμενο τείνει να περιορίζεται. Όπως και να 'χει όμως, ενδέχεται να αποτελέσει πηγή πονοκεφάλου προς τους έσχατους γύρους - be prepared!
Αν εξαιρέσετε λοιπόν τις πολλές ώρες που απαιτεί από το χρόνο σας, το παιχνίδι έχει να προσφέρει πολλές συγκινήσεις: η χαρά του να κερδίζεις μια κρίσιμη μάχη έχοντας προβλέψει κάθε τέχνασμα του αντιπάλου, μετατρέπεται σε απόγνωση, διαπιστώνοντας πως ξαφνικά το κολλητάρι σου σε έχει πουλήσει για 40 αργύρια για μία θέση ψηλότερα στην Αυλή του Βασιλιά. Οι ανατροπές είναι συνεχείς, και το ενδιαφέρον αμείωτο όσο διατηρείσαι σε τροχιά Θρόνου. Είναι ένα παιχνίδι στο οποίο τη νίκη θα τη δώσει η στρατηγική, όσο αυτή βασίζεται στον ρεαλισμό (για να μην πω κυνισμό). Και σίγουρα, στο τέλος της παρτίδας, δεν θα μπορέσει κανείς να επικαλεστεί την ατυχία: τα πάντα κρίνονται πάνω στο τραπέζι!
Είτε είστε λοιπόν fans του μαγικού κόσμου του R.R. Martin, είτε αναζητάτε ένα παιχνίδι εποχής που θα σας συναρπάσει με τις ανατροπές και το βάθος επιλογών του, το Game of Thrones είναι ένα παιχνίδι που θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα τόσο σε παίκτες που θέλουν να πάνε την παικτική τους εμπειρία ένα βήμα παραπέρα, όσο και σε wargamers που δεν βλέπουν την ώρα να μπουν στη δίνη της μπλόφας και της εξαπάτησης. Αφιερώστε του το απόγευμα και το βράδυ σας, και θα σας ανταμείψει πλουσιοπάροχα!
Μην ξεχνάτε: “The man who fears losing, has already lost!”
Πλεονεκτήματα
+ Ιδιαίτερα καλοί οι μηχανισμοί μάχης του παιχνιδιού
+ Πολύ καλή ποιότητα components
+ Σχεδόν παντελής έλλειψη του παράγοντα "τύχη"
Μειονεκτήματα
- Απαιτεί τουλάχιστον 5 παίκτες, ιδανικά 6
- Απαιτεί αρκετή ώρα για να ολοκληρωθεί μια παρτίδα στον 10ο γύρο...
...και για να εξηγηθεί σε κάποιον νέο παίκτη
Βαθμολογία 8/10
ΠΗΓΗ: Thegang.gr
Λίγες μέρες έμειναν ακόμη για τον διαγωνισμό μας...Δηλώστε συμμετοχή πατώντας εδώ ( A Game of Thrones: The Board Game ) και κερδίστε αυτό το υπέροχο παιχνίδι.