«Ο Ιούνιος τελείωσε
και αν έχετε το 2012 A Song of Ice and Fire Ημερολόγιο
και το γυρίσετε στον Ιούλιο, θα βρείτε την Melisandre. Η δουλεια μου
γι 'αυτήν είναι το επίκεντρο της σημερινής διαδικασίας. Πώς η φλόγα της μάγισσας
από το Asshai έγινε το εικονίδιο για το πιο καυτό μήνα του έτους; Διαβάστε παρακάτω και μάθετε.
Έχω παρατηρήσει
ότι πολλοί οπαδοί έχουν αναρωτηθεί κατά πόσο το έργο μου για το ημερολόγιο έχει
επηρεαστεί από την τηλεοπτική εκπομπή GOT, του HBO. Η απάντηση είναι, καθόλου. Η σειρά
έκανε το ντεμπούτο της στο HBO, τον Απρίλιο του 2011 και είχα τελειώσει το
ημερολόγιο πριν βγει στον αέρα το πρώτο επεισόδιο. Επίσης, μεγάλο μέρος του
έργου είχε είτε ολοκληρωθεί ή βρίσκονταν σε εξέλιξη πριν από πολλές αποφάσεις
των οντισιόν.
Όταν η Random House/Bantam με
προσέλαβε για να κάνω το ημερολόγιο, ήθελαν το όραμά μου από τους χαρακτήρες των
βιβλίων του George.
Ήθελαν ένα όραμα εντελώς ανεξάρτητο από ότι έκανε το HBO. Αγαπώ αυτό που έχει
κάνει το HBO με την σειρά, αλλά είμαι ευγνώμων που μου
επετράπη από τον George
και την Bantam να
δημιουργήσω το δικό μου όραμα.
Ας δούμε όμως την Melisandre.
Ήταν στην αρχική
λίστα των χαρακτήρων μου θέλησα να παρουσιάσω, αλλά ο George πρότεινε
ότι ίσως θα ήταν πιο ενδιαφέρον αν γεννούσε μια σκιά. Αν έχετε διαβάσει τα
βιβλία - σκεφτείτε το αίτημα για μια στιγμή. Η σκηνή της γέννας, όπως την
περιγράφει ο George,
είναι αξέχαστη. Είναι καταπληκτική. Αλλά ως εικονογράφος θα πρέπει να ρωτήσετε
τον εαυτό σας, πόσοι άνθρωποι στο ακροατήριό σας θα απολαύσουν να βλέπουν μια γυναίκα
να γεννάει, ενώ η εικόνα κρέμεται στο ψυγείο τους για 30 ημέρες;
Έτσι, προσωπικά,
σκέφτηκα ότι ήταν μια διασκεδαστική ιδέα, αλλά για χάρη των πελατών μου, δεν
ήθελα αυτό το ημερολόγιο να τοποθετηθεί σε ράφι πίσω από τον πάγκο με το
περιοδικό Penthouse, όταν πωλούνται στα καταστήματα.
Η Melisandre είναι μυστηριώδης και
μυστική, και αυτό το πρώτο σκίτσο αντιμετωπίζω τη σκιά ως καπνιστή κληματίδα
που στροβιλίζεται γύρω της. Αναρωτήθηκα αν θα μπορούσε να υπάρχει ένα χέρι ή
νύχι. Εδώ, εσκεμμένα προσπαθώ να είμαι προσεκτικός για να μην γίνω υπερβολικά
γραφικός στον τοκετό και αντί αυτού επικεντρώνομαι περισσότερο στην ικανότητά
της να χειραγωγεί και να πλάθει ενέργεια.
Το επόμενο σχέδιο έχει μια καλύτερη
σύνθεση και εισάγει έναν πυρήνα φωτιάς, με τη σκιά να στροβιλίζεται γύρω από
αυτή, καθώς η μάγισσα το δημιουργεί. Ίσως βελτιωμένο σε σχέση με το πρώτο.
Ένα τρίτο σκίτσο φαίνεται να πιο
αποτελεσματικό. Αυτή τη φορά, το πρόσωπο στον καπνό (προσέξτε το στην επάνω φωτογραφία)
έχει γίνει πιο εμφανές. Δεν είμαι σίγουρος εάν αποσπά την προσοχή όμως και ούτε
ο καλλιτεχνικός διευθυντής μου, Dave Stevenson. Μου δόθηκε όμως το
πράσινο φως για να συνεχίσω.
Μετά, δούλεψα τις
διαβαθμίσεις του γκρι με μολύβι, σε πίνακα Strathmore 500 illustration. Αποφάσισα
να επικεντρωθώ απλώς στο να εργαστώ στην Μelisandre και στο φόντο και να
καταλάβω τα επιφανειακά στοιχεία χωριστά.
Συνέχισα με τη διύλιση
και τη σύσφιξη του σχεδίου σε ένα τελικό επίπεδο.
Το σάρωσα και το εισήγαγα
στο Photoshop και επικάλυψα με αφηρημένα ακρυλικά από πάνω, για την κατασκευή των
στρωμάτων του χρώματος, τα οποία στην περίπτωση
αυτή είναι αρκετά απλά.
Πάντα λάτρευα το έργο του Gustav Klimt
και η δουλειά του "Medicine" είναι ένα από τα αγαπημένα μου. Αυτή είναι η
μόνη εικόνα που έχει απομείνει από το αριστούργημα, καθώς καταστράφηκε από τις
δυνάμεις των SS, όταν εγκατέλειψαν το Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Η τέχνη μου για
τη Melisandre εμπνέεται λίγο από αυτό το κομμάτι.
Η επιρροή γίνεται
λίγο πιο εμφανής κατά τη γνώμη μου, καθώς καθιστώ την σκιά στο κάτω αριστερό
τεταρτημόριο της σύνθεσης. Έχω μετριάσει το σχήμα και τη σημασία της σκιάς,
διότι στα σκίτσα μου φάνηκε πως το λιγότερο είναι καλύτερο. Το πρόσωπο στον καπνό ήταν ακατανίκητο και εκτροχίαζε
τον τρόπο που η ματιά σας κινούνταν στην σύνθεση.
Και τότε για το
τελικό σχέδιο, δημιούργησα ένα κύμα από σπίθες που ενισχύει όσο ήθελα την ματιά
για να μετακινείται μέσα στην εικόνα.
Η προσθήκη με αφαίρεση
είναι μια από τα πιο δύσκολα μαθήματα της δημιουργικής εργασίας. Είναι εύκολο
να ερωτευτείτε μία πτυχή και μερικές φορές δύσκολο να αφήσετε πίσω αυτό το
στοιχείο και να επιτρέψετε στο υπόλοιπο κομμάτι να πετύχει. Νομίζω ότι αυτό
ήταν το κλειδί για την επίλυση της Melisandre. Κατέληξα στο Less
is more,
όπως συμβαίνει συχνά.
By Dimi